"İki şehri var gecenin, biri gözümde tütüyor
Birinin dumanı üstünde yağmur gibi çöken siste, bana uykusuz şehri niye bıraktın, göze alamadığım bir şehrin yerine bütün şehirlerdesin.
Gece değil, istediğin hayli karanlık bakışlı bir şehrin gözleriyle çarpışmak hevesindesin.
Gözlerini anlıyorum, henüz bağışlayabileceği gözleriyle çarpışmadı kimsenin.
Gözlerimizi uzaklıklar değil ki yalnız, göze alamadığımız yakınlıklar da acıtır.
Ve gözleri ancak gözler bağışlayabilir, öyle acıyor ki gözlerimi kim bağışlayacak.
Sis değil, uykusuzluk değil. İki uzak şiir gibi ayrılıktan kavuşmuyor gözlerim.
Biri hepimizle gözgöze gibi, halâ uykusuz. Biri sis içinde kirpiklerine kadar açık. Bu sessizliği kim bıraktıysa göremiyorum, lonuşkan gözlerinde tek sözcük bile.
Gözlerimiz birbirine değmiyor iki şehirde.
Kimsenin kimseye gözü değmiyorsa, şiir niye?"
Haydar Ergülen
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder